زندگی نامه:
پروانه وثوق در سال ۱۳۱۴ هجری شمسی در شهر تفرش واقع در استان مرکزی متولد شد. مدرک دکترای عمومی خود را در سال ۱۳۴۲ شمسی از دانشگاه تهران دریافت کرد و یک سال بعد به آمریکا رفت تا مطالعات خود را در رشته پزشکی دنبال کند و دوره های تخصصی و فوق تخصصی اطفال و کودکان را در دانشگاه های کمبریج، ماساچوست و ایلینوی گذراند و دوره تکمیلی فوق تخصصی خون و سرطان کودکان را در دانشگاه واشنگتن سپری کرد.
وثوق در سال ۱۳۵۰ به ایران بازگشت و در کنار دکتر محمد قریب از اساتید سابق خود طبابت را در بیمارستان کودکان مفید و همچنین مرکز پزشکی کودکان آغاز کرد. پروفسور وثوق همچنین دوره های تخصصی هماتولوژی و سرطان کودکان را در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران راه اندازی کرد و به این ترتیب نامش را به عنوان پایه ریز واحد سرطان کودکان در بیمارستان های مختلف ثبت کرد.
او همچنین با حضورش به صورت داوطلبانه و هدایت علمی، سبب شد تا بیمارستان فوق تخصصی سرطان کودکان محک در سال ۱۳۸۶شروع به فعالیت کند و تا به امروز ۱۴۶۰ کودک را تحت درمان قرار دهد.
او رئیس هیئت امنای بیمارستان تخصصی محک هم بود و تا آخرین روزهای عمر خودش، علاوه بر سمت ریاست هیئت امنای موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان (محک) به امور تعلیم و تربیت دانشجویان رشته پزشکی و نیز درمان کودکان مبتلا به بیماری سرطان اشتغال داشت.
در ادامه هیئت امنای بیمارستان کودکان شهرآزاد از وثوق دعوت کردند تا بخش آنکولوژی و هماتولوژی را در این مرکز راه اندازی کند و به لطف حضور دکتر وثوق این بیمارستان  که در سال ۱۳۴۳ میلادی به عنوان یک بیمارستان خیریه راه اندازی شده بود به یکی از مهم ترین مراکز پزشکی اطفال در ایران بدل گردید. بعد از انقلاب اسلامی ایران نام این بیمارستان به حضرت علی اصغر تغییر یافت و پروفسور وثوق همچنان در پست قبلی به فعالیت خود ادامه داد تا مرهمی باشد بر زخم های کودکان مبتلا به سرطان.
وثوق برای بیش از نیم قرن با عشق و علاقه ای وصف ناشدنی زندگی اش را وقف کودکان سرطانی کرد. او هیچگاه ازدواج نکرد و صاحب فرزندی نشد و به همین خاطر به عنوان مادر ترزای ایران شناخته می شود..
ساکنین خیابان ظفر تهران و همسایگان بیمارستان محک سال ها بود که به شنیدن صدای فولکس قورباغه ای پروفسور وثوق در محله خود و دیدن چهره مهربان او عادت کرده بودند. پزشکی مهربان و عاشق که در طول روز چندین مرتبه از کلینیک خود در خیابان فلسطین تهران به بیمارستان می رفت تا کودکان مبتلا به سرطان را ویزیت کند.
پروفسور وثوق ساعت ها را در کنار کودکان بستری در بیمارستان سپری می کرد و هیچگاه فراموش نمی کرد که همراه با خود شکلات، آبنبات و عروسک هایی را ببرد که با دستانش برای آنها بافته بود. اگر خانواده کودکی برای پرداخت هزینه های درمانی با مشکل روبرو می شد وثوق هرآنچه در توان داشت به کار می گرفت تا به آنها کمک کند و به همین خاطر نزد بیماران با نام فرشته محک نیز شناخته می شد.
گرچه ساعت های حضور پروفسور پروانه وثوق در بیمارستان طولانی بود و در اوقات فراغت نیز در دانشگاه تدریس می کرد اما به پاس دانش و توانمندی های بالایش توانست در طول حیات خود بالغ بر ۱۰۰ کتاب و مقاله علمی را در رابطه با بیماری های خونی و سرطان اطفال به رشته تحریر در بیاورد. او همچنین حضوری فعال در موسسات بین المللی و برنامه های تخصصی داشت که از آن جمله می توان به موسسه بین المللی آنکولوژی اطفال، شبکه بین المللی تحقیقات و درمان سرطان و ائتلاف کودکان سرطانی خاورمیانه اشاره کرد.
حضور بسیار فعال دکتر وثوق در انجمن ها و برنامه های تخصصی بین المللی مانند انجمن بین المللی سرطان اطفال (SIOP)، اتحادیه بین المللی کنترل سرطان (UICC)، شبکه بین المللی تحقیق و درمان سرطان (INCTR)، اتحادیه سرطان کودکان خاورمیانه (MECCA)، برنامه سرطان اطفال در کشورهای در حال توسعه(PODC)، ریاست برد فوق تخصصی خون و سرطان کودکان و عضویت در فرهنگستان علوم پزشکی ایران نشانه ی دانش و تخصص حرفه ای و بسیار بالای او می باشد.
وثوق بعد از دوره ای ابتلا به بیماری در ۳۰ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۲ در سن ۷۸ سالگی دار فانی را وداع گفت و در تاریخ دوم شهریور ۱۳۹۴، شورای شهر تهران به پاس خدمات ارزنده ایشان برای کشور همزمان با روز ملی پزشک، طی مراسمی با حضور کودکان محک، پزشکان و اعضای شورای شهر تهران خیابانی که او بیشترین ساعات را در آن سپری کرده بود به نام پروانه وثوق نامگذاری کرد.
 

Template settings